Wie van de Chinees koken houdt, moet haast wel van Fuchsia Dunlop houden. Ik durf hier althans unverfroren te bekennen dat de ontdekking van haar ma po dou fu voor mij een life changing event was. En dat ik sindsdien een fervent Fuchsiafan ben. De Britse sinologe en food writer bezit een encyclopedische kennis van de Chinees keuken en de toon waarop ze die overdraagt op haar lezers is altijd even boeiend, smakelijk en charmant.

Na ze zeker twee jaar straal vergeten te zijn bakte ik vanmiddag weer eens pão de queijo, Braziliaanse kaasbroodjes. En verdraaid, wat zijn die toch lekker. Mijn zonen verklaarden ze spontaan tot de ideale begeleiders van tomatensoep. Ze zijn ook nog eens zooo simpel om te maken. Hieronder het recept, plus de column die ik er ooit over schreef in nrc.next. 

Zijn naam ligt bestorven op de lippen van culi’s, foodies, of hoe moderne mensen die van eten en koken houden zich ook maar laten betitelen: Yotam Ottolenghi, Israëliër, filosoof van opleiding, eigenaar van vijf goedlopende delicatessenwinkels annex restaurants in Londen en auteur van drie bestsellende kookboeken. In Nederland brak hij door met zijn tweede, Plenty, een mediterrane ode aan groente en granen. Kleurrijk. Origineel. En, ook zo prettig, onnadrukkelijk vegetarisch.