Zoetzuur van watermeloenschil

In de Nederlandse keuken is ingemaakte watermeloenschil een volslagen onbekende, maar in het zuiden van de Verenigde Staten en in Suriname weten ze er wel raad mee. Onder invloed van hitte en azijn verandert de schil in een schitterende, half transparante amberkleur. Niet alleen smakelijk, maar ook mooi om te zien. En in watermeloenschil zit ook nog eens, gratis en voor niks, citrulline, een stof die schijnt te werken als natuurlijke Viagra. Veel plezier daarmee!

Voor 2 flinke potten:
1 kilo watermeloenschil
grof zeezout
750 ml appelazijn
350 g suiker
3 cm gemberwortel, in schijfjes
10 zwarte peperkorrels
8 kruidnagels
4 pimentbollen
2 pijpjes kaneel
1 steranijs
2 flinke, brandschone potten

Haal met een scherp mesje of dunschiller het buitenste harde laagje van de watermeloenschil. Aan de binnenzijde mag een dun randje roze vruchtvlees blijven zitten. Snijd de schil in stukjes van zo’n 8 mm bij 1,5 à 2 cm. Kook ze 5 minuten in 1 liter water met 1 eetlepel zout en laat uitlekken. Breng alle overige ingrediënten + 250 ml water + 2 theelepels zout aan de kook en laat 5 minuten koken. Doe de stukjes schil in een kom en schenk het pekelvocht erover. Dek af en laat een nacht staan. Schenk door een vergiet en vang het pekelvocht op. Breng dit opnieuw aan de kook. Vul de potten met de meloenschil, stop de specerijen ertussen. Vul tot de rand met het hete pekelvocht en draai de deksels erop. Het duurt een week of twee voordat de pickles optimaal op smaak zijn. Heerlijk bij vlees van de barbecue, maar ook bij gebakken rijst of op een simpel broodje ham of kaas.