I ♥ groente, the making of

Morgen is het zover, dan verschijnt mijn nieuwe boek I ♥ groente. Dat is altijd een spannend moment. Maanden hebben we er heel hard aan gewerkt. Willemijn Visser van uitgeverij Nieuw Amsterdam, die het hele proces heeft begeleid. Fotografe Annemarie Sabelis, die de foto's maakte. Mijn vader, Jack Vreugdenhil, die groentetekeningetjes maakte. Vormgeefster Sophi Deinum, die alles bij elkaar bracht. En ikzelf natuurlijk. Een boek maken is een van de leukste dingen om te doen. Ik heb genoten van elke stap in het maakproces. Van het verzinnen van de titel tot en met het uitzoeken van de serviezen en het koken voor de foto's. En nu kunnen we niet anders doen dan afwachten. Wat vindt iedereen ervan? 

In afwachting van het eindresultaat vandaag alvast een kleine fotoverslagje van the making of. 

   

We wilden een boek met zoveel mogelijk kleur. Maar die kleuren moesten wel een beetje bij elkaar passen. Dus plakten we eerst een A-4tje voor uitgeknipte kleurstaaltjes uit de verfwinkel. Niet dat we ons helemaal aan dit palet gehouden hebben, maar het gaf toch een fijne houvast. Bij de Boerenbonthal kocht ik een hele stapel lapjes die we gebruikten als ondergrond. Als tafelkleed dus eigenlijk. Veel serviesgoed mochten we lenen van kookwinkel DOK in de Haagse Passage. En van mijn vriendinnen. Schaamteloos dook ik in hun servieskasten en sleepte bordjes, glaasjes en bestek mee naar huis. 

  

We wilden niet alleen stillevens van groenten in het boek, maar ook foto's van de markt. Markten kunnen zo inspirerend zijn. Telkens wanneer ik er kom, of  dat nu de boerenmarkt is of de Haagse Markt, krijg ik vreselijk veel zin om te koken met al dat moois. (Die foto waarop ik aan een brood ruik was bedoeld als portret voor in het boek, maar achteraf vonden we het toch behoorlijk raar staan, dat gesnuffel. Die hebben we dus maar weggelaten.)

   

De coverfoto is natuurlijk de belangrijkste foto van een boek. Die moet mensen (jullie dus ;)) immers verleiden het boek in te kijken en wellicht zelfs te kopen. Omdat we niet vantevoren wisten welke groenten het beste zouden werken hadden we megaveel groente klaarliggen. 

   

Bijna alle groenten op de foto's in het boek hebben we gekregen van Ecoville. Iedere fotodag ging 's ochtends om 8 uur de bel en stond de groenteman voor de deur met kratten vol prachtige verse groente.

   

Omdat Annemarie graag met daglicht werkt, hebben we bijna alles in de tuin gefotografeerd. In alle weersomstandigheden mag ik wel zeggen. Van 36 graden Celcius (de warmste dag van het jaar) tot de vreselijkste stormen hebben we doorstaan. Op de laatste foto zie je nog net het stuk kaasdoek dat we boven de set hadden gespannen. Dat was nodig omdat de boom achterin in onze tuin in de rui was en het voortdurend bloesem sneeuwde. 

 

Mijn vader maakte de groentetekeningetjes in het boek. Daarvoor werd de hele groentela werd op tafel uitgestald. Ik ben heel blij met en trots op het resultaat. 

  

Hoe fotografeer je een gerechtje van venkel, hazelnoten en dadelmayonaise? Die mayo is waanzinnig lekker, maar bepaald niet fotogeniek. Het 1e bordje fotografeerde ik zelf, als try-out. Ziet er niet uit, toch? We probeerden de salade in glaasjes en dat bleek er stukken beter uit te zien. Uiteindelijk kozen we ervoor de laatste foto in het boek te plaatsten, gewoon omdat ie zo mooi is. Annemarie maakte hem even tussendoor, terwijl ik nog bezig was met de voorbereidingen. 

  

Nog zomaar een paar fotootjes. Deze hartvormige bakvorm kwam ik tegen bij Wauw, een superleuk winkeltje in de Piet Heinstraat. We waren nog niet eens begonnen met de fotografie, maar ik moest hem gewoon kopen. We hebben er een heel mooie foto mee gemaakt, met een stronk broccoli ernaast. Het bordje gnocchi met wilde tomaten en balsamico, voordat het uit mijn handen werd gerukt door De Hongerige Man, die het binnen een paar minuten soldaat maakte. En de basis voor de bloemkooltabbouleh in het boek. Wat een ontdekking, dat je bloemkool fijn kunt malen tot een soort couscous en dat je daar dan geweldige dingen mee kunt doen. 

Nou ja, en zo ziet je aanrecht er dan uit na een dag fotograferen....