Bakken zonder suiker, met stevia

Ik ben geen uitgesproken zoetekauw. Ik gebruik geen suiker in mijn thee of koffie (brrr, moet er niet aan denken), drink nooit frisdrank en op een glas versgeperste jus d'orange in de ochtend na, geen sapjes. Ik eet geen zoet broodbeleg. Ik lust alleen naturel yoghurt. Ik eet in de regel geen toetjes, zelden of nooit taart en geen snoep. Maar ik heb een zwak voor koekjes en voor cake. Of eigenlijk heb ik een zwak voor het bakken van koekjes en cake; niets ontspannender dan dat. En zijn die koekjes en cake eenmaal gebakken, dan eet ik ze ook op.

 
Zo sluipt er geniepigerwijs toch aardig wat suiker in mijn dieet. Teveel, vind ik. En dus heb ik me nu voorgenomen te gaan bezuinigen op suiker. Daarbij is het niet mijn bedoeling om witte suiker zomaar te vervangen door honing of fructose of andere verschijningsvormen van 'echte' suikers, en ook niet door synthetische zoetstoffen als aspartaam. Nee, ik wil een natuurlijke zoete smaak, zonder de lichamelijke effecten van suiker. 
 
Gisteren deed ik een eerste poging een cake te bakken met stevia. Stevia is een plantje dat van nature zoet is maar geen invloed heeft op de bloedsuikerspiegel. Ik kan er wellicht later nog eens over uitwijden, maar laten we het er voor nu even op houden dat steeds meer producenten het plantje ontdekken (Coca Cola wil het graag gaan gebruiken in z'n lightproducten) en er steeds meer suikervervangers op basis van stevia op de markt komen.
 
 
Voor onderstaande amandelcake gebruikte ik steviapoeder van het merk Stevija, gekocht bij Ekoplaza. Het resultaat was helemaal niet onaardig. De structuur van de cake was in elk geval prima in orde, precies zoals wanneer ik dezelfde cake met suiker bak: een beetje vochtig en sponzing en een tikje korrelig door de amandelen. Met 75 gram steviapoeder (in het 'gewone' recept gaat 250 gram witte suiker) was de cake ook zoet genoeg. Niet mierzoet, maar aangenaam. Het enige wat me ervan weerhoudt laaiend enthousiast te zijn is de bijsmaak van dit steviapoeder. Die is een beetje bitter en medicinaal en blijft bovendien vrij lang hangen in je mond. Niet echt prettig dus. Maar nadat ik de cake ter camouflage besprenkeld had met wat oranjebloesemwater, en toen ik hem at met een flinke dot volvette Turkse yoghurt ernaast, bedacht ik toch dat het in elk geval een goed begin was.
 
Mijn volgende missie: het vinden van een steviaproduct zonder nare bijsmaak. Alle tips zijn welkom!
 
Amandelcake met sinaasappels en stevia
 
2 onbespoten sinaasappels
5 eieren
75 gram Stevija steviapoeder (als je een ander product gebruikt, zul je zelf moeten uitvinden hoeveel je daarvan nodig hebt)
geraspte schil van 1 onbespoten citroen
250 g blanke amandelen, fijngemalen
2 theelepels wijnsteenbakpoeder
ongeveer 1 eetlepel oranjebloesemwater
extra: een springvorm van 24 cm, ingevet met boter 
 
Boen de sinaasappels goed schoon onder stromend water. Leg ze in een pan en zet ze onder water. Breng aan de kook, draai het vuur laag, leg een deksel op de pan en laat de sinaasappels zachtjes 2 uur koken. Laat ze afkoelen en even uitdampen. Pel de sinaasappels en verwijder zorgvuldig alle pitjes. Pureer het vruchtvlees in een keukenmachine of met de staafmixer. Verwarm de oven voor op 180 graden. Klop in een beslagkom de eieren met de stevia, de citroenrasp, het bakpoeder en een snuf zout in 10 minuten tot een luchtige, lichtgele vla. Mix er vervolgens eerst de gepureerde sinaasappel door en vervolgens de amandelen . Verdeel het beslag gelijkmatig over de springvorm. Bak de cake in ongeveer een uur gaar in de oven. Laat de cake in de vorm afkoelen. Besprenkel hem vlak voor het serveren met oranjebloesemwater. Lekker met een dot losgeroerde Griekse of Turkse yoghurt.