Sunny side up

 ‘Mam, kom je eieren voor me bakken?’ zo word ik over het algemeen gewekt op zaterdagochtend. En als ik dan met mijn slaperige hoofd een pan op het vuur zet – wel eerst even de espressomachine aangezet natuurlijk, mama heeft ook zo haar prioriteiten – , klinkt er vaak nog een waarschuwend: ‘Niet de dooier kapot maken hè.’ Ja zoon. Nee zoon. U zegt het maar zoon.

Nou, als mijn jongste zoon het mag zeggen: sunny side up, niet te lang gebakken maar wel met een krokant randje, zonder boterhammen, en royaal bestrooid met Maldon zeezoutvlokken en versgemalen zwarte peper.

Ik geef hem geen ongelijk. Al strooi ik er zelf graag nog een paar chilivlokjes over, of een snuf gemalen komijn. Echtgenoot is dan weer meer van de tijm, en liefst ook nog spek. En kaas. En tomaatjes. En de oudste wil zijn eitjes gekookt. Exact 4 minuten, en geserveerd in een paars eierdopje. Ik begrijp eigenlijk niet dat er mensen zijn die zich vervelen in het weekeinde.