Tot ziens tomaat!

Dit is-em dan. Mijn eerste, en tegelijkertijd mijn enige tomaat uit eigen tuin. Hoogstpersoonlijk tot leven gewekt, gevoed, vertroeteld, opgebonden en toegesproken uit zaad dat ik bestelde bij Vreeken. Het is een zogenaamde ananastomaat, vlezig en plomp, en als-ie 100 % gerijpt zou zijn, zo zoet als een nectarine. 

Hij bloost best aardig op deze foto, maar tot een week of 2 geleden was-ie nog knalgroen en knoepertjehard. En roder dan dit gaattie niet meer worden, vrees ik. Was het een slecht tomatenjaar? Of lag het aan mijn prille kwaliteiten als moestuinier? Was ik te laat met uitpoten? Met dieven? Met opbinden? Of mag ik de schuld schuiven op ‘de kutzomer van 2011’? Hoe dan ook, ik kijk het nog een weekje aan, en dan eet ik hem op. Hoe precies weet ik nog niet. Met goeie olijfolie waarschijnlijk, en versgemalen zwarte peper en Maldon zeezout. En daarna is het definitief finito met de zomer. Dag verse tomaat. Hallo bliktomaat.