Of je worst lust

Was worst een jaar of wat geleden nog gewoon worst, een vleeswaar net zo gewoontjes als een slavink (oftewel iets dat je bij de bloemkool at), de laatste tijd lijkt er onder culinairen een ware worstcultus te zijn ontstaan. Worst is hip. Worst is spannend. Ja, worst is misschien wel de pesto van de jaren 10. Maar wat is dat toch, waarom iedereen tegenwoordig wegloopt met worst?

De tijdgeest lijkt juist het tegenovergestelde te willen. Minder vlees eten, zo wordt ons van alle kanten op het hart gedrukt. Stop de uitbuiting van dieren. Spaar het milieu. Red de wereldbevolking van hongersnood. En dan opeens klinkt daar: eet worst. Of eigenlijk: maak je eigen worst. Want denk niet dat het de worstzeloten worst zal wezen welke worst ze eten. Worst is maatwerk. Een symbool van individualiteit en geloof in persoonlijke vrijheid, om maar eens een onsterfelijke zin uit de film Wild at Heart te citeren.

Dat laatste, die afkeer van eenheidsworst en het daaruit volgende pleidooi voor ‘ieder z’n worst’ is dan wel weer heel erg van nu. En het moet gezegd, worst is een ontzettend dankbaar product om aan te knutselen. Een handje venkelzaad, een snuf chilipeper, een paar tenen knoflook, een slok rode wijn en voila, je hebt je eigen Sicliaanse salcissia ontworpen. Het is zo makkelijk dat je je zou gaan afvragen waarom bijna alle Nederlandse slagers dezelfde saaie worsten verkopen.

Afijn, met ‘Over worst’, het nieuwste boek van Meneer Wateetons en Sjoerd Mulder hoeven we ons nooit meer te ergeren aan dergelijke fantasieloosheid. De mannen delen ruim zestig internationale worstrecepten met de lezer, variërend van verse braadworst tot bakleverworst en van Litouwse aardappelworst tot Lombardijse geitensalami. Er is zelfs een bescheiden hoofdstuk gewijd aan vegetarische worst, waarmee de auteurs toch nog hun steentje bijdragen aan een flexitarische wereld.

Voor wie wel worst lust, maar geen trek heeft in vleesmolens, vultuiten en varkensdarmen zit achterin het boek een ‘supermarktworstgids’, waarin Wateetons en Mulder – ze schreven eerder samen het ‘Handboek voor de Vinexjager’ – op hun gebruikelijk hilarische toon het vaderlandse assortiment aan kant-en-klare worst beoordelen.

En wie, tot slot, zo van deze tijd is dat hij helemaal geen vlees eet, kan allicht nog z’n voordeel doen met het hoofdstukje ‘Films waarin je een woord in de titel kunt vervangen door het woord sausage’. (‘A Clockwork sausage’).

 

Over Worst

Meneer Wateetons en Sjoerd Mulder

Uitgeverij Carrera