februari 2012

Een briljant voorgerechtje dat ik eens at bij Prune (NY)

Er bestaan promotiecampagnes voor de pastinaak. Er zijn commissies voor de kardoen. Taakgroepen voor de topinamboer. In tijden waarin de biodiversiteit wordt bedreigd zijn dat lovenswaardige initiatieven. Maar die vergeten groenten kennen we nu wel. Wordt het niet eens tijd om veronachtzaamde groenten op de kaart te zetten? Waar blijven bijvoorbeeld de belangenbehartigers van de bleekselderij?

Ceviche van rode mul met venkel en granaatappel

Volgens de grote chefs der aarde gaat de Peruaanse keuken het helemaal worden in 2014. En wie Peruaanse keuken zegt, zegt ceviche. Gisteren liet niemand minder dan Albert Adria in De Wereld Draait Door zien hoe je dit gerecht maakt. En dankzij Robert Kranenborg, die het recept van commentaar voorzag, weten we nu ook zeker dat je ceviche gewoon mag uitspreken als 'seevietsje'. 

Hieronder de column die ik 2 jaar geleden over ceviche (en over hoe je dat woord nu eigenlijk uitspreekt) schreef. Met recept voor een ceviche van rode mul met venkel en granaatappel. 

Tofunaise (ja, echt)

Tegen vegetariërs heb ik niets. Maar voor veganisten heb ik een zwak. Ze zijn zo heerlijk consequent. Niet alleen geen dieren eten, gewoon helemaal niks, nul, nada gebruiken dat ooit met een levend wezen van doen heeft gehad. Dat verdient bewondering.

The incredible shrinking man

Vandaag bezocht ik de tentoonstelling Food Forward bij Stroom Den Haag. Daar maakte ik kennis met The incredible shrinking man. In dit project onderzoekt kunstenaar Arne Hendriks wat de gevolgen zouden zijn wanneer de mens zou krimpen naar 50 cm. Zou het bijvoorbeeld het einde betekenen van de voedselschaarste op aarde? 

En de gestoofde kweeperen van Fatima

Behalve een overheerlijke tajine maakte Fatima laatst ook kweeperen voor ons klaar.  Hoewel ik geen enorme liefhebber ben van zoetigheid bij mijn hartige eten, smaakten de kweeperen opperbest. Het is erg belangrijk om de kweeperen precies lang genoeg te laten stoven. Ze moeten gaar zijn, maar beslist hun vorm behouden en dus niet te zacht worden. 

De truc van Fatima

“Laat jij maar, ik voor jou doen,” zei Fatima, en voor ik goed en wel met mij ogen kon knipperen was de ui gesnipperd. “Wacht even, doe dat nog eens,” zei ik en klikte op het video-icoontje van mijn I-phone. 

Dag lieve leuke lezers,

Dat was nog eens een gezellige signeersessie bij boekhandel Paagman vanmiddag. Twee uur lang mocht ik caldo verde (de Portugese heimwee soep uit Comfort Food) en frangelico friands (klik hier voor het recept) uitdelen en boeken signeren. En twee uur lang stonden er leuke, enthousiaste kookliefhebbers aan mijn tafeltje.

Happy Chocolate Day

Happy Chocolate Day. Deze woorden zag ik gisteren een paar keer voorbij komen op Twitter, en toch ging bij mij geen enkel lampje branden. Chocoladedag? Ik eet elke dag chocolade, so what? 

Spaghetti cacio e pepe

Het was in een trattoria in Trastevere, een bescheiden familierestaurant waar moeder in de keuken stond, vader en zonen bedienden en waar alle gasten - man, vrouw, jong, oud, vaste klant, verdwaalde toerist – werden aangesproken met ‘carissimo’, dat ik onlangs moest denken aan Monty Python’s Life of Brian. “But apart from the sanitation, the medicine, education, viniculture, public order, irrigation, roads, the fresh-water system, and public health, what have the Romans ever done for us?” Cacio e pepe.